12 December 2011

De waterput mag nu officieel worden geboord, nu we de vergunning hebben. Water is een voorwaarde, zonder dat geen Haciënda de la Miel. Omdat Vincent en Armijn net weer in Nederland zijn, moet de locatie van de waterput telefonisch gekozen worden. Met wichelroedes van olijftakken en met electronische waterzoekers, gaan de mannen het land af en vinden een plek waar de meters door het dak gaan. Er wordt geboord. 50 meter, 70 meter… er is water! Nu is het onze wens om permanent water te kunnen oppompen. Ook als het 5 jaar droog is. Zonder irrigatie gaan de jonge bomen, groenten en fruit namelijk naar de knoppen. 70 meter is niet diep genoeg. De boortruck gaat al na een dag stuk. Te harde rots. Er komt de volgende dag een nieuwe, veel

Water boren tot 300 meter diep.

zwaardere boortruck. Het is ons volstrekt onduidelijk hoe diep het gaat worden en daar de prijs per meter is, is dat nogal spannend. Uiteindelijk krijgen we het verlossende woord: in een diepe marmergrot is een water ader aangeboord die minimaal 1 liter per seconde geeft, maximaal 4 liter per seconde. Dat is dus minimaal 86.400 liter water per dag. De enige tegenvaller is de diepte: 300 meter. Als je de Eiffeltoren voor je ziet, dan is dat de diepte van onze put met stalen wand. Nu de offerte voor de pompmachine nog afwachten…